امروز كه در قدرت و عزت هستیم و تمام دنیا به پیروزی ما اذعان دارند و تاكید میكنند كه امریكا برخلاف تمام مقررات به مدارس، بیمارستانها و زیرساختهای ما حمله كرده و در دنیا منفور است، بهتر است جنگ را پایان دهیم. (بخشی از سخنان رییسجمهور پزشكیان در انجمن جامعه پزشكی ایران)
ما هر چقدر قدرت نظامی داشته باشیم ولی اگر مردم گرسنه باشند و گردش مالی و رشد اقتصادی نداشته باشیم، دوام نمیآوریم. امنیت و اقتصاد لازم و ملزوم یكدیگرند. دشمنان ما برای چپاول میآیند. بنابراین باید در این شرایط برای تحریمهای ظالمانه برنامهریزی كنیم تا بتوانیم از آنها عبور كنیم. (بخشی از سخنان رییس مجلس در جمع فعالان اقتصادی ایران و عراق)
جملات بالا، بخشهایی از سخنان دو مقام ارشد حكومت است كه با آرای مردم برگزیده شدهاند و در راس دولت و مجلس قرار دارند. مسعود پزشكیان در انتخابات ریاست جمهوری با اكثریت آرای مردم انتخاب شد و حكم او توسط رهبر شهید انقلاب تنفیذ شده است و محمدباقر قالیباف در آخرین انتخابات مجلس شورای اسلامی توسط رایدهندگان تهرانی به مجلس رفت و در مجلس نیز با آرای اكثریت نمایندگان به ریاست مجلس رسید. در واقع میتوان سخنان پزشكیان و قالیباف را به عنوان اكثریت نمایندگان مردم پذیرفت و البته پیشنهادهایشان را جدی گرفت.
چرا باید جدی گرفت؟ به این دلیل كه مسعود پزشكیان در مقام ریاست جمهوری با بسیاری از مشكلات سیاسی و اقتصادی دیوانسالاری كشور آگاه است و محمدباقر قالیباف نیز توشهای از گفتوگو با نمایندگان دیپلماسی امریكا دارد و در این میان بارها و بارها سخنان رئوس میانجیگران شامل پاكستان، عمان و قطر را شنیده و با توجه به آنچه در این زمینه میگوید معتقد به دست بالای ایران در جنگ است و اعتقاد دارد كارنامه گفتوگوها در بندهای یادداشت تفاهم كه به امضای مسعود پزشكیان و رییسجمهور امریكا رسید نشاندهنده پیروزی ایران در گفتوگوهای دیپلماتیك به مدد دست بالای سپاه و ارتش ایران در پیروزیهای منطقهای بوده است.
در چنین شرایطی بزرگان كشور میتوانند مانند دوران قبل از صدور یادداشت تفاهم ضمن طرح مساله با رهبری نظام، اگر ایشان بر موافقت قبلی خود باشند در جلسه دوم شورای امنیت ملی درباره جنگ یا صلح تصمیم بگیرند. البته نوع اعلام و برخورد و چگونگی انتخاب میانجیگران نیز از مهمترین مسائل است كه تصمیم آن با مذاكرهكنندگان ارشد ایران میتواند باشد. به هر صورت اگر این پروسه به صورت ادامه جنگ تا پیروزی یا آتشبس و گفتوگو بر اساس بندهای تفاهمنامه، به تصویب برسد میتوان از وضع نه جنگ و نه صلح خارج شد. در مقوله جنگ مردم نشان دادهاند آماده دفاعاند و در مقوله صلح كه حتما پیشینهای از پیروزی در جنگ دارد، باز مردم آمادهاند در بازسازی كشور برای رسیدن به توسعه با دولت مشاركت كنند.