موج گرمای بیسابقه اروپا احتمالاً حدود ۲۰هزار قربانی گرفته است
پژوهشگران برآورد میکنند موج گرمای اواخر ژوئن اروپا تنها در یک هفته بین ۱۷ تا ۲۵ هزار نفر را به کام مرگ کشانده باشد
موج گرمای بیسابقهای که اواخر ماه ژوئن بخش بزرگی از اروپا را دربر گرفت، ممکن است بسیار مرگبارتر از آن چیزی بوده باشد که آمارهای اولیه نشان میدهند.
موج گرمای بیسابقهای که اواخر ماه ژوئن بخش بزرگی از اروپا را دربر گرفت، ممکن است بسیار مرگبارتر از آن چیزی بوده باشد که آمارهای اولیه نشان میدهند.
ارقام گزارششده در مقاله که هنوز مورد داوری همتا قرار نگرفته است، بسیار بیشتر از آمارهای رسمی منتشرشده تاکنون هستند. بااینحال، پژوهشگران میگویند چنین اختلافی طبیعی است. ثبت و بررسی علت مرگ افراد زمان میبرد و در بسیاری از موارد، گرمای شدید بهعنوان علت اصلی مرگ در گواهی فوت ثبت نمیشود. معمولاً علت مرگ، بیماریهایی مانند سکته قلبی، سکته مغزی، نارسایی کلیه یا مشکلات تنفسی ذکر میشود؛ درحالیکه گرمای شدید عامل تشدیدکننده این بیماریها بوده است.
برای نمونه، تدروس آدهانوم گبریسوس، مدیرکل سازمان جهانی بهداشت، ۲۸ ژوئن اعلام کرد که تاکنون بیش از ۱۳۰۰ مرگ اضافی در ارتباط با موج گرما گزارش شده است. این آمار عمدتاً بر پایه گزارش سازمان بهداشت عمومی فرانسه تهیه شده بود که از ثبت حدود هزار مرگ بیشتر از حد انتظار درطول سه روز خبر میداد. بااینحال، همان گزارش تأکید کرده بود که سامانه ثبت الکترونیکی گواهی فوت هنوز همه مرگها را پوشش نمیدهد و بنابراین تعداد واقعی قربانیان احتمالاً بیشتر خواهد بود.
همه پژوهشگران با برآورد ۲۰هزار قربانی موافق نیستند. دن میچل، پژوهشگر دانشگاه بریستول، معتقد است چنین رقمی برای یک هفته بسیار بزرگ به نظر میرسد و باید جزئیات مدل آماری با دقت بیشتری بررسی شود.
مارچین واکوویاک، پژوهشگر دانشگاه علوم پزشکی پوزنان لهستان نیز میگوید گرچه روش مورد استفاده از نظر علمی معتبر است، دادههای مدل مربوط به سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹ بوده و ممکن است شرایط امروز با آن دوره تفاوت داشته باشد. به گفته او، گسترش استفاده از کولر گازی، بهبود سامانههای هشدار و افزایش آگاهی عمومی درباره خطرات گرما، احتمالاً آسیبپذیری مردم را تا حدی کاهش داده است. واکوویاک برآورد میکند اگر این تغییرات در مدل لحاظ شوند، تعداد واقعی قربانیان ممکن است به حدود ۱۵هزار نفر برسد.
کالاهان این انتقاد را نمیپذیرد و میگوید شواهد محکمی وجود ندارد که نشان دهد رابطه میان دمای هوا و مرگومیر نسبت به یک دهه گذشته بهطور چشمگیری تغییر کرده است. به گفته او، مدلهای آماری معمولاً تعداد بیشتری از قربانیان را نسبت به آمارهای رسمی نشان میدهند، زیرا بسیاری از مرگهای ناشی از گرما هرگز بهعنوان «مرگ بر اثر گرما» ثبت نمیشوند.
برخی کارشناسان به محدودیت دیگری نیز اشاره میکنند. آنها میگویند این مدل فقط مرگهای فوری ناشی از موج گرما را محاسبه میکند، درحالیکه گرمای شدید میتواند در هفتهها و ماههای بعد نیز پیامدهای مرگباری به همراه داشته باشد. افزایش موارد نارسایی کلیه، تشدید بیماریهای مزمن، مشکلات سلامت روان، خودکشی و حتی خشونت خانگی ازجمله پیامدهایی هستند که ممکن است پس از پایان موج گرما نیز بر آمار مرگومیر تأثیر بگذارند.
پژوهشگران در پایان تأکید میکنند که مهمترین پیام مطالعه، تعداد دقیق قربانیان نیست، بلکه هشداری است درباره آینده. به گفته آنها، با ادامه گرمایش جهانی، موجهای گرمای شدید فراوانتر، طولانیتر و مرگبارتر خواهند شد.
گرچه امروزه پیشبینی این رویدادها با دقت بالایی امکانپذیر است، بسیاری از کشورها هنوز زیرساختهای لازم در حوزه سلامت، مسکن، حملونقل و خدمات اجتماعی را برای محافظت از سالمندان، بیماران و سایر گروههای آسیبپذیر در برابر گرمای شدید فراهم نکردهاند. از همین رو، کارشناسان تأکید میکنند که سازگاری با تغییرات اقلیمی باید همگام با افزایش خطرات ناشی از گرمایش زمین سرعت بگیرد.